تبليغاتX
کلبه عشق

کلبه عشق

حال شبهای مرا همچو منی داندو بس تو چه دانی که شب سوختگان چو گذرد....

  هرشب كه فرصت مي كنم جوياي حالش مي شوم
از خويش بي خود گشته و مست خيالش مي شوم
در آسمان آرزو هر دم صدايش مي زنم
چشمم چو بر رويش فتد محو جمالش مي شوم
در هر شب تاريك من بدر است ماه صورتش
از شرم اين ديدار نو من هم هلالش مي شوم
جاريست اشك از ديدگان هرآن كه يادش مي كنم
مقبول درگاهش شوم اشك زلالش مي شوم

 

 

+ نوشته شده در 85/11/04ساعت 16:59 توسط احسان |


شبی مست و بی خبر بگذشتم از ویرانه ای. صحنه ای دیدم که دلم سوخت چون پروانه ای. مادری مات 

وپریشان افتاده اندر گوشه ای دخترک مشغول عیش و نوش با بیگانه ای  وقتی فار شداز عیش آن مرد

 بلند داد به دخترک پول سیاهچند دانه ای . بر خودم لعنت فرستادم که هر شب تا سحر  میروم سوی هر

خانه ای تا در این وحشت سرا دختر زفقر  نفروشد عصمتش را بهر نان خانه ای  

+ نوشته شده در 85/11/04ساعت 11:7 توسط احسان |


  

         در شبان غم تنهایی خویش

                                       

                                            عابد چشم سخنگوی توام

                     

                      من در این تاریکی من در این تیره سب جانفرسا

            

                                                       زائر گیسوی توام

       

                           

+ نوشته شده در 85/11/02ساعت 19:7 توسط احسان |


  

         در شبان غم تنهایی خویش

                                       

                                            عابد چشم سخنگوی توام

                     

                      من در این تاریکی من در این تیره سب جانفرسا

            

                                                       زائر گیسوی توام

       

                           

+ نوشته شده در 85/11/02ساعت 19:7 توسط احسان |


میر من رفتی ولی لین را بدان 

     در نیمه شبی سرد زمستانی گه برف میبارید

 برای لالایی کوجک خویش داستان مردی را تعریف میکنم که هرگز به عشقش نرسید

            همچنان می بارد. . .

کودکم  می پرسد پدر چرا گریه میکنی

مگر این قصه حقیقت دارد. . . .

 

+ نوشته شده در 85/11/02ساعت 18:56 توسط احسان |


                           گفتم ای دل چو من خانه خرابی دیدی..

                            گفت ما خانه نداریم به ویرانه خویش..

                             ما به ره تو سر صدق نهادیم و زدیم..

                            داغ رسوایی تو به پیشانی  خویش. . ./. 

 

+ نوشته شده در 85/11/02ساعت 18:48 توسط احسان |


DESIGN BY : NIGHT SILENCE X

دوست داری بشکنی قلب پریشان مرا
دل شکستن کار آسانیست حرفش را مزن
خورده ای سوگندروزی عهد ما را بشکنی
این شکستن نا مسلمانیست حرفش را مزن
حرف رفتن میزنی وقتی که محتاج توام
رفتنت آغاز ویرانیست حرفش را مزن


صفحه نخست
پست الکترونیک



نوشته های پیشین

87/03/22 - 87/03/31

86/10/22 - 86/10/30
86/08/05 - 86/08/21
86/06/22 - 86/06/31
86/06/08 - 86/06/14
86/05/22 - 86/05/31
86/05/05 - 86/05/21
86/05/08 - 86/05/14
86/05/01 - 86/05/07
86/04/05 - 86/04/21
86/04/08 - 86/04/14
86/04/01 - 86/04/07
86/03/22 - 86/03/31
86/03/05 - 86/03/21
86/03/01 - 86/03/07
86/02/22 - 86/02/31
86/02/05 - 86/02/21
86/02/08 - 86/02/14
86/02/01 - 86/02/07
86/01/22 - 86/01/31
85/12/08 - 85/12/14
85/12/01 - 85/12/07
85/11/22 - 85/11/30
85/11/05 - 85/11/21
85/11/08 - 85/11/14
85/11/01 - 85/11/07
85/10/22 - 85/10/30
85/10/05 - 85/10/21



پیوندها

شهر بی لبخند(دخترک و پسرک
شادم که او نبرده چون من صفای گریه(حجت)
اینجا ته ته دنیاست(داداش حامد)
ابرو ایرانی(خواهری)
مرد تنها
سکوت شب(آقا رضا)
حرف های یک دل(بهاره)
بازیچه زندگی(سارای عزیزم)
شب مهتابی(دنیا)
لذت عشق(هستی)
با من باش
شبهای بارانی(یه عاشق)
بی وفایی لحظه ها(bahar)
قافله عمر(الیکا)
طلوع دوباره(فرشته)
مرگ،عشق،خدا،زندگی(هادی)
عشق تنهاست(گل همیشه بهارم سعید)
سه دختر
زمزمه مبهم آب(فاطمه)
آسمان تنهایی(فانی.سایه)
رسم عاشق کشی(ایلیا)
برای زنده بودن دلیل آخرینم باش(رفیق)
دوست آن است که یار باشد نه خار(نی نی ناز)
زندگی(شیلا)
رها جون
بهار خزون شده
درد دل(نوذر عزیزم)
عاشقانه(nozar)
درخت سبز اندیشه ها(ستاره)
بانوی سربی
به تو که بهترینی(زهرا)
راحیل
قاصدی از باران
همه کسم(مینو)
تقدیم به بهترین بهترینم(سحر)
دل درد و درد دل(مجید)
اشک های آسمان


    تعداد بازديدها:

Night Skin:طراح قالب
POWERED BY: BLOGFA.COM

RSS